Oude verf verwijderen? Dit is de rolsteiger die je huurt.

Voor het kaal maken van het houtwerk aan twee bouwlagen kies je de RS51 van Altrex, een toren die over de breedte 75 centimeter meet. Die maat betaalt zich twee keer terug: hij glipt door een tuinpoort of over een smal zijpad, en je komt er dicht genoeg mee op het vlak om met kracht te schrapen zonder je te moeten strekken. Dit model is er in opbouwen van 4,2 tot 14,2 meter, dus wat jij hier nodig hebt zit in het onderste deel van dat bereik.

Op een vloer van 245 centimeter lang leg je bij deze klus meer neer dan bij verfwerk. Een heteluchtpistool met verlengsnoer, een schuurmachine met een slang naar de stofzuiger beneden, drie soorten schrapers, plamuurmessen en een bak waar de brokken in vallen. Op een smalle vloer past dat prima, zolang alles tegen de gevelzijde blijft liggen en je loopstrook open blijft. Lengte helpt je hier meer dan breedte, want je maakt een strook hout in de breedte kaal en niet in de diepte.

Staan jullie met twee man tegelijk te schrapen, of gaat er een grote afzuiger en een zak vol verfresten mee de toren in, dan is de RS52 van 135 centimeter het overwegen waard. Dat ruimere vloeroppervlak betaal je met meer buizen om te sjouwen en met een onderstel dat niet meer overal tussendoor komt. Voor een tuin met een poort van tachtig centimeter valt die keuze snel. Welke uitvoeringen er klaarstaan zie je bij alle rolsteigers die je kunt huren.

Het bovenste punt van deze klus zit vrijwel altijd aan de rand van het houtwerk vlak onder het dak: een bovenraam, de boeiboord of de windveer. Juist daar heeft het weer het langst zijn gang kunnen gaan en zit de dikste laag verweerde verf. Meet tot die rand, niet tot de pannen. Kom je daarmee tussen 6 en 8 meter uit, dan hangt je platform ergens tussen vier en zes meter; boven die platformhoogte reken je nog twee meter reikhoogte mee, en dat totaal heet de werkhoogte.

Zet je meetlint op de tegels waar de wielen straks op rusten en niet op de dorpel van je voordeur. Ligt het pad langs de zijgevel lager dan het terras achter, dan verschuift de hele opbouw mee omlaag en heb je aan die kant een extra deel nodig. Neem in je meting ook mee dat je bij dit werk niet alleen omhoog maar ook omlaag kracht zet, en dat de bovenrand van een kozijn bereikbaar moet zijn zonder dat je op je tenen gaat staan.

Een te lage opbouw straft zich hier langer af dan bij schilderwerk. Blijft er bovenin een reepje oude verf zitten omdat je er net niet bij kwam, dan pakt de nieuwe laag daar niet aan en komt precies op die lijn de eerste schilfer weer terug. Sta je laag, dan werk je bovendien met een brander boven je hoofd, waarbij hete resten jouw kant op komen. De opbouw die bij dit bereik van acht meter hoort staat er per model bij.

De strook grond onder je toren verandert bij dit karwei in een afvalzone. Alles wat van het vlak af komt landt daar: schilfers, schuurstof, brokjes plamuur en bij afbijten ook pasta die langs de gevel omlaag zakt. Rol daar zeil of dik plastic uit, maar houd de wielen en de vier stabilisatoren op de harde ondergrond eronder. Een stabilisatorvoet die op glad folie rust doet zijn werk niet meer, en dat merk je pas op het moment dat je boven staat te wrikken.

Loop daarna langs de plek zelf. Klinkers, een oprit of een aangestampt schelpenpad houden de wielen waar ze horen; losse aarde in een border of gras dat na een bui wegzakt doet dat niet. Reken op het gebruikelijke gezelschap langs een gevel: de regenton onder de afvoer, een buitenkraan, het fietsenrek, potten met planten die toch al afgedekt moesten worden. Sleep die spullen weg voordat de bus voorrijdt, want zodra de toren eenmaal staat krijg je er niets meer tussenuit.

Bedenk tot slot welke kant het stof op waait. Schuurstof en verfsnippers reiken verder dan je zeil, dus tip de buren voordat je de brander aansteekt en laat er geen auto vlak naast staan. Loopt je opstelling tot over de stoep, laat dan een pad vrij voor voetgangers en vraag na welke regels jouw gemeente daarvoor hanteert. Dat is een kwestie van een telefoontje vooraf. Voor een pad dat afloopt geeft het stuk over ongelijke ondergrond de aanpak.

Blootleggen is het traagste onderdeel van een schilderbeurt. Afbranden vordert per strekkende meter kozijn en niet per gevelvlak: verwarmen, schrapen, terug naar de plekken die niet meegaven. Machinaal schuren schiet wel op, maar profielen, sponningen en hoeken vragen daarna alsnog handwerk met een blokje. Aan het houtwerk van een doorsnee rijtjeswoning met twee lagen ben je op die manier drie tot vijf dagen kwijt, en dan is er nog geen streep grondverf gezet en geen kwast schoongemaakt.

Binnen zo'n periode zitten pauzes die je niet kunt indikken. Afbijtpasta heeft tijd nodig om door de lagen te bijten voordat het mes erin kan, en een vlak dat je hebt natgemaakt moet droog zijn voordat het schuurpapier eroverheen gaat. Het weer telt hier zwaarder mee dan bij verven: doorweekt hout schuur je niet en met een brander werk je in windvlagen onrustig. Reserveer daarom tot de dag waarop de ondergrond echt verfklaar is, niet tot de dag waarop je hoopt klaar te zijn.

Ruim vastleggen kost je bovendien weinig, omdat de huurprijs vooral aan het begin zit. Je betaalt het volle bedrag uitsluitend over het eerste etmaal; iedere volgende huurdag valt met 95 procent korting weg, waardoor twee dagen speling nauwelijks doortikken in je begroting. Sta je met een half gestript kozijn te kijken naar de bus die de toren komt weghalen, dan pakt dat een stuk vervelender uit. Een langere klus schat je in met behulp van deze uitleg over het aantal dagen.

Per opstelling heb je 245 centimeter vloer, en dat komt bij dit werk neer op ongeveer een raamvlak met een stuk muur ernaast. Maak zo'n vak in een keer helemaal af: eerst branden of pasta opleggen, dan schrapen, dan schuren en stofvrij vegen. Bewaar je die laatste stap voor later, dan zet je dezelfde opstelling een tweede keer neer. Je verrijdt hier minder vaak dan een schilder doet, simpelweg omdat je per vak veel langer op dezelfde plek blijft staan.

Wat er mee de ladder op moet stapelt zich op. Een brander of heteluchtpistool, een verlengsnoer, schrapers in drie breedtes, schuurpapier of een machine, handschoenen, een stofmasker en een bak voor de rommel. Hang het snoer in een royale bocht over de leuning omlaag, zodat er geen spanning op staat en het niet onder een wiel belandt. Ruim de vloer helemaal leeg voordat je verrijdt, want een schraper die van vijf meter valt boort zich in de tuin.

Waar mensen zich op verkijken is de berg afval. Een gevel vol verweerde lagen levert emmers schilfers op, en die horen niet bij het gewone huisvuil. Zet beneden een bak met deksel klaar en laat volle zakken nooit boven staan wachten tot je afdaalt. Pak je in dezelfde ronde ook het herstellen van houtrot mee, dan komt daar per vak een ronde vullen en uitharden bij, en rekt je huurperiode al snel met twee dagen op.

Je toren arriveert als een stapel losse delen, geteld en compleet, en niet als een opgebouwd geheel. Spreek van tevoren af op welk stuk grond die stapel terechtkomt, en houd daarbij het vlak vrij dat binnen een dag onder het zeil verdwijnt. Een oprit, een strook stoep of het gras voor het huis werkt beter dan het pad naast de gevel, want daar loop je straks met een bak en een schraper. Wat er doordeweeks wordt vastgelegd voordat de klok 15:00 uur slaat, rolt een werkdag later bij je van de bus.

Op welke dag de delen komen en wanneer ze weer weggaan bepaal jij. Bij een stripklus laat je ze een dag voor de start brengen, zodat er tijd is om op te bouwen en meteen het zeil uit te rollen. Het monteren valt onder jouw taken: de handleiding ligt bovenop en de montagevideo bekijk je op je telefoon. Woon je dichtbij en heb je een bus, dan kun je de stapel na een telefonische afspraak zonder bijbetaling meenemen aan het Zeeburgerpad 89 in Amsterdam.

Is de laatste schilfer eraf, dan haal jij de toren uit elkaar en rijden wij langs om de delen op te pikken. Wacht met dat afbreken tot het zeil met alle rommel is opgerold, anders schud je een lading stof over de buizen uit. Kijk voor je bezorgdatum naar de verwachting, want een droge reeks dagen weegt bij dit werk zwaarder dan bij verven. Het bedrag voor bezorging en retour verschilt per provincie en staat bij de vaste bezorgtarieven.

De vloer onder je voeten is beproefd op 200 kilo per vierkante meter, belastingklasse 3 binnen de norm EN 1004. Bij het strippen van een gevel kom je daar dichter bij dan je vermoedt: twee man, een machine, een verlengsnoer en een bak met natte verfresten wegen samen meer dan de kwast en het blik van een schilder. Verdeel die last dus over het hele oppervlak in plaats van man en materiaal bij een leuning samen te brengen.

Daarnaast draaien er een paar vaste afspraken mee. De remmen gaan erop voordat je de ladder in klimt, er staat niemand en niets op de vloer als de toren verrolt, en bij stevige wind leg je dit werk stil. Wind is bij dit karwei dubbel lastig, want dan verspreidt het stof zich door de hele tuin en wil je geen vlagen langs een brandende kop. Controleer na elke verplaatsing de vier stabilisatoren en draai ze weer stevig aan.

De gevaren die echt bij deze klus horen zijn hitte en stof. Leg een heteluchtpistool nooit nagloeiend op de vloer, en loop na het branden alle naden en de achterkant van een boeiboord na op smeulende resten. Schuurstof maakt de vloer spekglad, dus veeg hem aan het einde van elke ronde aan. Houd de zone onder je leeg, want kijkers gaan altijd net daar staan, en neem zo nodig de regels voor werken op hoogte nog eens door.