Ventilatierooster vervangen? Dit is de rolsteiger die je huurt.

Voor roosterwerk aan een woonhuis is de RS51 de aangewezen maat: een toren van 75 cm breed uit het Altrex-programma. Smal is hier geen compromis maar winst: de route naar de voorgevel loopt langs een heg en een fietsenrek, en achterom nog eens door een poort. Een toren van driekwart meter neem je in je eentje mee naar het volgende kozijn zonder eerst het halve tuinpad leeg te ruimen. Welke breedtes en hoogtes verder klaarstaan, laat het aanbod aan rolsteigers in de verhuur zien.

Veel vloeroppervlak heb je bij dit karwei niet nodig. Naast je voeten liggen een accuboor, een doosje schroeven, een snijmes, een koker kit en het nieuwe profiel, en daarmee is de inventaris compleet. Belangrijker is dat je met een ventilatierooster van anderhalve meter in je handen om je as kunt draaien zonder ergens tegenaan te stoten. Extra dekbreedte helpt daar niet bij, maar bezorgt je wel een stapel zwaardere delen die iemand eerst naar achteren moet dragen.

De brede RS52 van 135 cm wordt pas aantrekkelijk wanneer twee mensen samen een complete gevel afwerken en er een voorraad profielen mee omhoog gaat. Zit het te vervangen exemplaar juist binnen, boven een trapportaal of in een tussenwand, dan is buitenwerk niet aan de orde en pak je een kamersteiger uit ons verhuurprogramma, die bij een binnendeur van ongeveer 70 cm nog naar binnen kan. Voor een rij kozijnen aan de buitenkant blijft de smalle uitvoering het snelst, simpelweg omdat je hem vaker verplaatst dan dat je erop staat.

Bij dit karwei is het bovenste aanknopingspunt geen goot en geen nok, maar de bovendorpel van het bovenste kozijn waarin een ventilatierooster zit. Daar meet je naar toe, en bij een doorsnee eengezinswoning ligt die dorpel binnen een bereik van 6 tot 8 meter werkhoogte. Van die maat gaat ongeveer twee meter aan reikhoogte boven het dek af; wat overblijft is de platformhoogte die je bij het reserveren opgeeft. Wat zo'n opbouw praktisch inhoudt, lees je op de pagina over acht meter aan bereik.

Het nulpunt van die meting ligt onder de wielen en niet bij je voordeur. Zakt de voortuin richting de stoep weg, ligt er een souterrainraam onder of staat de toren achter het huis op een verdiept terras, dan begin je een halve tot hele meter lager dan je op papier had bedacht en huur je dus een opbouwdeel extra. Zit het bovenste kozijn onder een overstek of pal naast een dakkapel, controleer dan meteen of je hoofd en een opgetild profiel daar nog vrij onder blijven.

Te laag staan straft zichzelf bij dit werk onmiddellijk af. Kom je met je ogen onder de dorpel uit, dan zie je de klemmen in de sponning niet liggen en ga je op gevoel wrikken vlak naast isolatieglas. Bovendien werk je dan met gestrekte armen boven je hoofd, precies de houding waarin een profiel uit je vingers schiet. Voor kozijnen op een tweede woonlaag neem je daarom liever een deel te veel; bij het huren scheelt dat weinig en het bespaart je een halve dag ergernis.

De toren hoort recht onder het kozijn te staan, met het dek net iets boven de dorpel zodat je van bovenaf de sponning in kunt kijken. Onder de wielen hoort een vlakke en gesloten ondergrond: stoeptegels, klinkers of het asfalt van een oprit. Een border die na een regenbui wegzakt onder een wiel deugt niet, en een pas aangevulde strook grond langs de fundering evenmin. De vier uitzetbare steunen aan de voet vragen aan elke zijde meer plek dan de toren zelf inneemt.

Wat bij dit karwei in de weg staat, staat bijna altijd precies onder een raam. Denk aan een lage haag langs de voorgevel, een rij plantenbakken op de vensterbank, de buitenkraan, een fietsenrek en de regenpijp op de hoek waar je nu net een steun kwijt moet. Haal die spullen weg voordat de onderdelen komen, want een opgebouwde toren tussen obstakels door manoeuvreren kost meer tijd dan het losnemen van twee ventilatieroosters bij elkaar opgeteld.

Loopt het trottoir schuin af naar de goot, dan corrigeer je dat met de stelvoeten en controleer je met een waterpas of de staanders werkelijk verticaal staan; hoe dat gaat, staat beschreven bij werken op een ondergrond die niet vlak is. Komt de toren met twee poten op het trottoir te staan, houd dan een pad voor voetgangers open en check bij de gemeente welke regels er in je eigen straat gelden. Zulke dingen regel je liever vooraf dan op de ochtend van je eerste kozijn.

Per kozijn ben je met losnemen, passen, vastzetten en afkitten drie kwartier bezig, en dat geldt voor een profiel dat zonder verrassingen meekomt. Het opschuiven naar het volgende raam kost daar telkens een kwartier bovenop: remmen los, steunen in, verrijden, uitlijnen en alles opnieuw vastzetten. Vier tot zes ventilatieroosters op de bovenste woonlaag vullen zo een volle werkdag. Daarom denk je hier in dagen dat de toren er staat en niet in het aantal schroeven dat je draait.

Twee dagen is voor een gemiddeld huis een verstandige reservering. Dag een gaat op aan opbouwen en de voorzijde, dag twee aan de achterkant en het afbreken. Loopt een profiel vast in de sponning, blijkt een maat net verkeerd besteld of moet er eerst een stuk verrot dorpelhout worden bijgewerkt, dan heb je die tweede dag echt nodig. Het weer praat eveneens mee, want een kitnaad leg je op droog hout en nooit op een klamme dorpel.

Aan de ruime kant boeken kost je hier bijna niets. In de huurprijs weegt uitsluitend het eerste etmaal volledig mee, en van iedere dag die je erachter zet gaat 95 procent af. Een reservedag toevoegen is daardoor voordeliger dan halverwege de achtergevel moeten stoppen omdat de bus al voorrijdt met een half kozijn open. Hoeveel dagen een karwei vraagt en hoe je zo'n periode realistisch inschat, staat uitgelegd in dit overzicht over de lengte van een huurperiode.

Kijk eerst goed wat er in de dorpel zit, want de bevestiging verschilt per uitvoering. Een glasrooster klemt met veren tussen de ruit en de sponning en toont aan de buitenzijde geen enkele schroef. Een opbouwmodel is door een flens heen op het kozijnhout geschroefd en laat die koppen wel zien. Een geluiddempende suskast tenslotte is in de dorpel weggewerkt en heeft aan de binnenkant een aparte klep. Vanaf het dek zie je dat onderscheid in enkele seconden, vanaf de grond staat je te gissen.

Daarna moet het versleten profiel eruit zonder dat je de glasrand aanraakt. Snijd de kitnaad over de volle lengte door met een vers mesje, druk vervolgens de klemveren stuk voor stuk in en trek het profiel haaks naar je toe. Wat je nooit doet is een beitel of een schroevendraaier tussen profiel en ruit steken om te wrikken: daar scheurt de butylrand van dubbelglas of springt de ruit alsnog. Juist voor die beheerste trekbeweging wil je met beide voeten stil kunnen blijven staan.

Een dek van 245 cm bestrijkt in de praktijk één raamopening plus wat marge naar de kozijnhoeken, en daar houdt het op. Bij een brede pui of een samengestelde kozijnpartij schuif je halverwege alsnog een keer op. Neem daarom alles in één ronde mee omhoog: het nieuwe profiel, de schroeven, de kit, een doek en een smalle zuigmond voor de sponning. Elk vergeten hulpstuk betekent afdalen en opnieuw klimmen, en bij zes kozijnen weegt dat zwaarder dan het karwei zelf.

Wat er bij je wordt afgeleverd is een natelbare stapel losse delen, compleet maar plat, en geen kant-en-klare toren. Bepaal vooraf waar die stapel mag liggen, het liefst op de oprit of op een strook gras naast het huis en zeker niet pal onder het kozijn waar je de volgende ochtend wilt beginnen. Is je bestelling op een werkdag rond voor 15:00 uur, dan komt alles de eerstvolgende werkdag jouw kant op, en daarom kun je het brengen gerust een dag voor je startdag laten vallen.

Monteren is jouw taak, en bij dit karwei valt dat mee omdat je maar één keer opbouwt en daarna alleen nog verrijdt. Met twee man ben je er ongeveer anderhalf uur mee bezig; de bijgeleverde handleiding en de video leggen elke stap in de juiste volgorde uit. Zet dat opbouwuur niet op dezelfde ochtend als je eerste rooster, want dan begin je aan nauwkeurig werk met armen die zojuist twintig steigerdelen omhoog hebben getild, en dat merk je bij de eerste klemveer.

Jij prikt bij het reserveren zelf een aankomstdag voor de delen en een dag waarop ze weer verdwijnen. Na afloop rijden wij voor om alles op te halen; jij demonteert de toren en legt de delen compleet terug op de plek waar ze zijn gelost. Wat dat heen en weer rijden kost hangt van je provincie af, en de bedragen staan inclusief btw bij de tarieven voor bezorging. Neem dat bedrag mee in je begroting voordat je definitief een datum vastlegt.

Elke toren in ons verhuurbestand is volgens EN 1004 gemaakt en hoort bij belastingklasse 3, oftewel een dek dat 200 kg per vierkante meter verdraagt. Voor roosterwerk is dat veel meer dan je opmaakt: jij, een gereedschapstas en drie profielen komen bij elkaar niet in de buurt van die grens. Reken toch even door zodra er iemand meeklimt om een lang profiel aan te geven. Wat de norm verder regelt, legt deze toelichting op de steigernorm uit.

Voor de rest gelden gewoon de vaste afspraken van dit werk. Blokkeer de wielen voordat je een voet op de eerste sport zet, rijd nooit met iemand of met gereedschap op het dek, en stop zodra de wind zo aanwakkert dat een los profiel uit je hand kan draaien. Loop na iedere verplaatsing de vier steunen na en voel of de remmen werkelijk geblokkeerd zijn voordat je weer omhoog gaat met een nieuw rooster onder je arm.

Het eigen gevaar van dit karwei ligt in het glas en in wat er naar beneden kan vallen. Een losgetrokken profiel heeft scherpe kopse einden, schroeven rollen zomaar van een dek af en onder een voorgevelkozijn ligt vaak het trottoir waar mensen langslopen. Zet daar een bak of een pion neer en houd die strook leeg zolang je met een kozijn bezig bent. Alles wat er verder aan afspraken geldt staat verzameld bij de regels die op hoogte gelden, en die zijn hier bepaald geen overbodige luxe.