Boya işleri için mobil iskele

Dar RS51 boya işlerinde en çok istenen kurulumdur ve bunun tek bir sebebi vardır: 75 santimetreyle bir bahçe kapısından, iki ev arasındaki yoldan ve çitle cephe arasındaki boşluktan geçer. On duruş noktası olan bir projede bu, her seferinde parça taşımaktan kurtulmak demektir. Bir o kadar önemli ikinci sebep de şudur: onu tek başına sürersin ve boya işlerinde bunu günde birkaç kez yaparsın. Kiralanabilen bütün modelleri hepsinin yan yana durduğu sayfada inceleyebilirsin. Orada hangi modelin hangi genişlikte olduğu tek tek yazdığı için kararı bahçe kapısının ölçüsüne bakarak verebilirsin.

İki kişi çalışacaksan ya da iş ağırlıklı olarak rulo ve tekneyle yapılan geniş yüzeylerden oluşuyorsa geniş RS52 daha iyi bir tercihtir. Onun gövde genişliği 135 santimetredir, yani iki kişi birbirini geçebilir ve boya teknesi kimsenin ayağının altında durmaz. Kurulum aralığı 4,2 metreden başlayıp 14,2 metreye kadar uzanır ve bu kademelerin hepsini iki genişlik de verir; dolayısıyla seçimin erişimle değil, ayağının altındaki alanla ilgisi vardır. Geniş yüzeyde kazandığın zamanı dar geçitlerde kaybedip kaybetmeyeceğini de baştan tart. Cevap çoğu zaman evin arka yolunda saklıdır. Buna karşılık tek başına sürebilmek, yalnız çalışan biri için tempoyu belirleyen asıl unsurdur.

Boya işleri içeride de devam ediyorsa buna ayrı bir kurulum eşlik eder. Kiraladığın iskeleyi eve sokmaya çalışmak yerine iç mekân için düşünülmüş olanı ayrı kirala, çünkü dış kurulumun ayakları kapı boşluklarına göre yapılmamıştır. İç mekânda halının ve parkenin üstünde tekerlek izini de hesaba katman gerekir, o yüzden altına bir örtü serersin. Dışarıda kalan liste ile içeride kalan listeyi ayrı ayrı yazmak, kiralama süresini de netleştirir. İki kurulum arasındaki farkı iç ve dış kullanım için yapılan karşılaştırmada görebilirsin.

Bir şey ayırtmadan önce listenin tamamını dolaş ve her parçanın hangi yükseklikte durduğunu yaz. Burada ortalama değil, en tepedeki parça belirleyicidir: doğramalar birinci katta bitiyor olsa bile altındaki alınlık tahtası oluğa kadar uzanıyorsa kiralayacağın kurulumu o tahta belirler. Sıradan bir sıra evde bu liste 4,2 ile 8,2 metre arasında bir yerde biter ve nadiren daha yukarı çıkar. Her parçanın karşısına ön cephede mi arka cephede mi olduğunu da yaz. O sütun daha sonra güzergâhını kendiliğinden ortaya çıkarır.

Aralıktan kuruluma geçmek küçük bir hesaptır. Verilen çalışma yüksekliği, platform kotuna üzerinde duran kişinin yaklaşık 2 metrelik erişim payı eklenerek çıkar; yani 8,2 metrede platform altı metre civarına gelir ve kolunu uzatınca oluğa dokunursun. Ölçmeye tekerleklerin duracağı döşemeden başla ve evin arka tarafının sokaktan alçak ya da yüksek olabileceğini unutma. Yarım metrelik zemin farkı, listenin en üstteki parçasında doğrudan hissedilir. Sekiz metre civarındaki bir listeye hangi iskelenin denk geldiğini sekiz metrenin anlatıldığı sayfada görürsün. Aynı sayfa platform yüksekliğiyle çalışma yüksekliğini de yan yana koyar.

Ölçüyü kıt tutmanın bedelini projenin son parçasında ödersin. Fırçanla bir alınlık tahtasının üst kenarının hemen altında kalırsan kendini uzatırsın, fırça darbeni kaybedersin ve bunu parlak yüzeyde aylarca görürsün. Üstelik o yarım metre için ikinci bir teslimat ayarlamak zorunda kalırsın. Listesi ikinci kata kadar çıkan bir ev için bu yüzden bir kademe yukarısını kiralamak daha akıllıcadır. İkinci kattaki doğramaların hangi aralığa girdiğini kat yüksekliklerinin verildiği sayfada kontrol edebilir, kararını ona göre verebilirsin. Bir kademe fazla kiralamak, projenin son gününde yeniden ölçü almaktan her zaman kolaydır.

Bir boya projesinin tek bir duruş noktası yoktur, güzergâhı vardır. Ön cepheyi kaldırımdan bitirirsin, cumbanın yanından yan tarafa kayarsın, bahçe kapısından arkaya geçersin ve işi kulübenin önünde bitirirsin. Bu güzergâhı işe başlamadan önce elinde şeritmetreyle bir kez yürü, çünkü yoldaki en dar geçit hangi genişliği kiralayabileceğini belirler. En yumuşak zemin de nerede altlık gerektiğini belirler. Bahçe kapısında en dar modelle bile sıkışıyorsan bütün planın değişir ve bunu teslimat gününde değil, bugün öğrenmek istersin. Geçidin yüksekliğini de ölç, çünkü alçak bir saçak en az dar bir kapı kadar engeldir.

Evin her cephesinde tekerleklerin altındaki zemin değişir: önde parke taşı, yanda beton bir yol, arkada karo ve çim. Dört stabilizatörün dışarı taştığını hesaba kat ve duruş yerini buna göre seç. Boya işlerinde engeller de tahmin edilebilir: pencere altındaki alçak çit, dış musluk, çöp konteyneri ve az önce senin bıraktığın kovalarla kutular. Bunları bir sonraki duruş noktasına birlikte taşı, yoksa cephenin ortasında fırçasız kalırsın. Eğimli bir bahçe için teslimattan önce gözden geçirilen listedeki zemin maddeleri işini görür. Yumuşak zeminde her ayağın altına ayrı bir altlık koymak da şart olur.

Boya yapmadığın günleri de düşün. İki kat arasında iskele olduğu yerde durur ve o günlerde onu komşunun kapısının önünde ya da yürüyüş yolunun ortasında istemezsin. Birkaç gün kimseyi rahatsız etmeden kalabileceği bir yer seç, kaldırıma taşan bir bölüm olacaksa belediyeye önceden sor. Aynı şekilde, arabanın çıkışını kapatan bir duruş noktası da ikinci günde sorun çıkarır. Güzergâhı planlarken bu iki soruyu baştan cevaplarsan, kiralama süresinin ortasında iskeleyi gereksiz yere taşımak zorunda kalmazsın. Komşularla bir kez konuşmak, sonradan çıkacak bütün tartışmaları baştan bitirir.

Boya işleri saatle değil turla sayılır. Önce zımpara ve tozunu alma turu, sonra gereken yerlerde macun turu, ardından astar turu, en sonda ara kat ve son kat turu gelir. Her tur aynı duruş noktalarının önünden yeniden geçer ve iki tur arasında boyanın üstüne çıkılabilecek kadar sertleşmesi gerekir. Sıradan bir evin dışı için bu, kolayca bir buçuk haftalık bir kiralama süresine çıkar. Oysa o günlerin yalnızca birkaçında elinde gerçekten fırça olur. Kalan günlerde iskele bekler, sen de kuruma süresinin dolmasını beklersin.

Hava da bu hesaptan birkaç gün alır. On derecenin altında çoğu dış cephe boyası yavaş kurur, yağmurda hiç başlamazsın ve güneşin tam altındaki bir cephede kat çok hızlı kapanır. Akşamlar da sayılır: taze bir kata çiy düşerse yüzey matlaşır ve o parçayı yeniden ele alırsın. Bu yüzden hesabı boyama günüyle değil kiralama günüyle yap ve sürenin sonuna işlerin ters gittiği gün için biraz pay bırak. O payı kullanmazsan da kaybın olmaz, çünkü iskeleyi bir gün erken geri vermek her zaman mümkündür.

Uzun bir süre bu işte ağır gelmez. Tam tarife yalnızca ilk 24 saat için geçerlidir; ondan sonraki her kiralama günü yüzde 95 indirimle eklenir, dolayısıyla iki tur arasında beklemek neredeyse hiçbir şeye mal olmaz. Söküp sonra yeniden getirtmek ise tam tersi yönde çalışır, çünkü iki kez nakliye ve iki kez kurulum demektir. İki kısa dönem yerine tek ve bol bir dönem seç. Kısa ve uzun kiralamanın pratikte neye denk geldiğini gün hesabının anlatıldığı yazıda görebilirsin. Orada turların ve bekleme günlerinin toplam süreye nasıl eklendiği örnekle gösteriliyor.

Platformun uzunluğu 245 santimetre olduğu için her duruşta yaklaşık iki buçuk metrelik bir cephe şeridini ya da üst üste iki üç doğramayı bitirirsin. Düz yüzeyde bu iş hızlı ilerler ve sık sık yer değiştirirsin; detay işinde ise tek bir duruş uzun sürer, çünkü her pencerede ayrı ayrı zımparalar, tozunu alır, bantlar ve boyarsın. Projenin hangi kısmının nerede olduğunu önceden bilmek işine yarar. Böylece bir günde üç kez mi süreceğini, yoksa üç kez birer saat mi duracağını baştan görürsün.

Her duruşa yalnızca orada gereken malzemeyi çıkar ve aşağı inmeden önce o noktadaki işi tamamen bitir. Bir kutu boya, bir fırça, bir rulo bant, zımpara kâğıdı ve bir bez çoğu zaman yeterlidir. Ağır olanı koltuk altında taşımak yerine iple yukarı çek, çünkü merdivende tek elle tutunmak istemezsin. Kutuyu platformun tabanına değil korkuluğa asılan bir kancaya koy, o zaman ayağınla devirmezsin. Bu küçük düzen, bir gün içinde onlarca gereksiz iniş çıkışı ortadan kaldırır ve akşam bacaklarında hissettiğin yorgunluğu belirgin biçimde azaltır.

Projen tek bir iş türünden oluşuyorsa duruş sayısı ve süre için başka kurallar geçerlidir. Yalnızca cephe yüzeyi boyayacaksan cephe boyamanın ayrı anlatıldığı sayfaya, yalnızca dış ahşap varsa dış boya işlerinin ele alındığı sayfaya bak; orada her durum için ayrı yazılmış bir hesap bulursun. Karışık bir listede ise dar kurulumda kalırsın, çünkü ahşabın olduğu her yere ulaşır ve yolun yarısında bir geçitte takılıp kalmazsın. Karışık listelerde belirleyici olan platform genişliği değil, iskelenin geçebildiği en dar noktadır.

Sana sayılmış ve eksiksiz bir parça yığını gelir ve o yığın projenin geri kalanında olduğu yerde kalır. Bu yüzden kimseyi engellemeyen ve kuru tutabileceğin bir köşe seç; boya kutularının duracağı yeri de ona göre ayır. Bir iş gününde ve saat 15:00'ten önce rezervasyonu bitirirsen teslimat bir sonraki iş gününde yapılır. Böylece havanın uygun olduğu gün kurulumla başlarsın. Yığının yerini sürücüye tarif edebilmek için de o sabah evde olmaya çalış. Telefon önceden geldiği için yığının konacağı köşeyi son dakikada değiştirmek de mümkün olur.

Geliş günü ile dönüş gününü rezervasyonda kendin yazarsın. Boya işlerinde gelişi ilk zımpara gününden bir gün önceye koy, çünkü kurulum yarım gün alır ve o günün kalanında biraz iş yapmak istersin. Kurulum senin işindir: iki kişiyle kat kat, yanında gelen kılavuz ve eğitim videosuyla ilerlersin. Yer değiştirmek ve sökmek de aynı şekilde sana aittir; on duruş noktası olan bir projede bunu baştan bilmek iyidir. Sıralamayı adım adım verilen kurulum planında takip edebilirsin. İlk kattan sonra sıra tekrar ettiği için geri kalan katlar çok daha hızlı gider.

Son kat kuruduğunda iskeleyi sökersin ve parçalar kamyonete geri yüklenir. Boyanın gerçekten sertleşmesini bekle, çünkü taze bir kapı pervazına çarpan bir boru sana bir kiralama gününden daha pahalıya mal olur. Parçaları toplarken saymayı sürdür ki hiçbir şey kulübendeki eşyaların arasında kalmasın. Nakliyenin adrese göre nasıl değiştiğini bölgelere ayrılmış tarife sayfasında görebilirsin; oradaki tutar hem gelişi hem dönüşü kapsar. Dönüş gününü de son kattan en az bir gün sonraya koymak acele etmeni engeller, üstelik hava ters giderse elinde hâlâ bir gün kalır.

Kiraladığın platform EN 1004'e göre yapılmıştır ve metrekaresine 200 kiloya kadar yüklenebilir; bu sınırın adı yük sınıfı 3'tür. Boya işlerinde bu sınıra pek yaklaşmazsın, ta ki yukarıda iki kişi, dolu bir tekne, yedek bir kutu, macun takımı ve bir zımpara makinesi aynı anda bulunana kadar. Ağır olanı platformun ortasında topla, kenarda değil. Bu sınırın ne anlama geldiğini normun ayrıntılı anlatıldığı yazıda okuyabilirsin. Yükü dağıtmak, ağırlığı azaltmaktan çoğu zaman daha etkilidir; belirleyici olan toplam kilo değil, o kilonun platformun neresinde durduğudur.

Bu işin en büyük riski boyanın kendisidir. Platforma dökülen boya yağmur yağdığı anda kayganlaşır, o yüzden hemen sil ya da üstüne karton ser. Yukarı çıkmadan önce frenleri kilitle ve üzerinde kutu, tekne ya da ikinci bir kişi varken iskeleyi asla sürme; mesafe ne kadar kısa görünürse görünsün bu kural değişmez. Rüzgâr sertleştiğinde işi bırak, çünkü boya zerresi ve gevşek bezler her yöne savrulur. Devrilen bir kutu ise komşunun döşemesine kadar akar ve o lekeyi çıkarmak bir öğleden sonrayı yer.

Son olarak altında olan bitene bak. Bir fırça korkuluktan kolayca düşer ve kenara fazla yaklaştırılan bir kutu onunla birlikte iner. İskelenin altındaki şeridi boş tut, özellikle insanların geçtiği sokak tarafında. Yukarı içeriden tırman, dıştan çerçevelere basarak asla çıkma; elinde bir kutu boyayla hiç çıkma. Kalan kurallar yüksekte çalışmanın esaslarının toplandığı yazıda duruyor ve boya işleri sırasında en çok unutulanlar da tam olarak oradakilerdir. Her yer değiştirmeden sonra stabilizatörleri yeniden açmak da o listenin ilk maddesidir.