Oluk değişimi için mobil iskele

Bu iş için genellikle Altrex RS51 tercih edilir. Gövdesi yetmiş beş santimetredir; geniş modeli RS52 ise yüz otuz beş santimetreye kurulur ve iki modelin de erişimi 4,2 metreyle 14,2 metrelik çalışma yüksekliği arasında değişir; alçak bir oluk hattında sen bu aralığın yalnızca alt basamaklarını kullanırsın. Dar ölçü sana asıl malzeme taşırken yarar sağlar, çünkü çoğu zaman garajın yanından ya da eski oluğun da çıkacağı bir bahçe yolundan geçmen gerekir. Ölçüyü bu yüzden en dar noktadan al. Seçenekleri kiralanabilen mobil iskele modelleri arasında karşılaştırabilirsin.

Yukarıda, iskelenin kendisinden daha uzun malzemeyle uğraşırsın. Tahtanın üstüne bir profili yatırıp kancalara doğru kaydırabilirsin, ama parçanın ucu her hâlükârda dışarı taşar ve bir yere dayanması gerekir. Bu yüzden tahtayı boş tut; vidaları, mastiği ve el aletini ayaklarının dibine değil, korkuluğa asılan bir kovaya koy. Boşta kalan her santimetre, uzun bir parçayı çevirirken sana manevra alanı olarak geri döner ve düşürme riskini belirgin biçimde azaltır. Tahtanın ortasında duran tek bir alet kutusu bile, dört metrelik bir profili döndürmeni imkânsız hâle getirir.

Neredeyse her zaman iki kişi çalıştığın için geniş RS52 burada ciddi bir seçenektir. Aranızda dört metrelik bir profil varken dar bir tahtada yan yana durmak sıkışık olur. Yalnız başına ve kısa PVC parçalarıyla ilerleyeceksen dar model yeter. Karar verirken arka bahçeye giden geçidi de ölç, çünkü geniş kurulum her aralıktan geçmez. Tek kişilik MiTower ise bu iş için pek uygun değildir: tasarımı tek kullanıcıya göredir, en fazla altı virgül iki metrelik bir çalışma yüksekliğine ulaşır ve uzun profillerle çalışan iki kişiye yer bırakmaz. İkisinin farkını ölçü karşılaştırma sayfasında yan yana görebilirsin.

Bu iş, alışılmış cephe işlerinden daha alçak bir kurulum ister. Oluğun üstünden bakman değil, onu tutman, kancaların içine bastırman ve yerine vidalaman gerekir; bu da tekne tabanı belinle göğsün arasındayken en rahat yapılır. Yukarıda kalırsan elinde dört metrelik bir profille öne eğilerek çalışırsın ve bunu kimse belini hissetmeden bir saat sürdüremez. Alçak durmak burada bir eksiklik değil, doğrudan işin gereğidir. Ayrıca kancaların oturup oturmadığını yalnızca aynı hizadan bakınca doğru görürsün; yukarıdan bakıldığında hepsi düzgünmüş gibi durur ve hata ilk yağmurda ortaya çıkar.

Hesap basittir. Üstünde duracağın platformun kotunu al, üstüne kolunla eriştiğin iki metrelik payı ekle ve kiralarken bildireceğin çalışma yüksekliği çıkar. Bu işte platform şaşırtıcı derecede alçakta kalır. Üç ile dört metre arasındaki bir ek yapının, garajın ya da alçak arka cephenin oluğu için toplam 4,2 ile 6,2 metre arasına oturursun. Yani cephe işleri arasında en az kademeyle kurulan işlerden biri budur ve taşınacak parça sayısı da buna göre azalır. Bu kurulumun nasıl göründüğünü altı metrede çalışma sayfasında inceleyebilirsin.

Alçak kalırsan kolların gergin hâlde iterek çalışırsın ve oluğu kancalara tam oturtamazsın; bunun faturasını sonradan tek noktada biriken suyla ödersin. Fazla yüksek seçersen bu kez işinin üstünde kalır, her vidada öne eğilirsin ve akşama kadar belin sızlar. Bu yüzden oluk hattının tam kotunu, tekerleklerin basacağı zeminden ölç. Bir ek yapının ya da deponun zemin kat hizasında kaldığı durumlarda kurulum en alt basamaklara çok yakın kalır. Ölçüyü almak on dakika sürer, yanlış kademeyle gelen bir takımı düzeltmek ise bütün günü yer.

Bir oluk değişimi işinde yalnızca kulenin altında değil, yanında da yer gerekir. Söktüğün eski tekne bir yere gidecek; yeni profiller, kancalar ve uç kapakları da sen yukarı verene kadar bir yerde bekleyecek. Bunun için cephe boyunca bir şerit ya da araç yolunun bir bölümü ayır ve beş metrelik bir profilin iki çalının arasına sığmayacağını baştan kabul et. Dört dengeleyici de kendi payını ayrıca ister ve o payı ne malzemeyle ne de geçiş yoluyla paylaşır. Yeri baştan işaretlemek, sonradan her seferinde bir şey sürüklemekten çok daha rahattır.

Zemin düz ve taşıyıcı olmalıdır, çünkü kuleyi etrafta alet varken düzenli olarak kaydırır ve yukarıya ağır malzeme çıkarırsın. Çakıl, gevşek bir bahçe toprağı ya da oturmuş karolar burada hafif işlere göre çok daha sorunludur. Bahçe eğimliyse yukarı çıkmadan önce ayağı su terazisiyle ayarla; çünkü çarpık duran bir kurulumu bu işte doğrudan kanca hattında geri görürsün. Yumuşak zeminde tekerleklerin altına yükü dağıtan plakalar koy ve gün ortasında teraziyi bir kez daha kontrol et. Uygulamanın ayrıntısını kurulumun adım adım anlatımında bulabilirsin.

Yağmur suyu iniş borusunun yerine de ayrıca bak, çünkü değişim sırasında onun bir bölümü de sökülür. Orada hem çalışma alanına hem de sökülen alt parçayı kelepçeleriyle birlikte bırakacak bir zemine ihtiyacın olur. Kule sokak tarafında duruyorsa yayalara geçiş bırak ve eski çinkoyu kaldırıma yığma; onun için önceden bir römork ya da konteyner hazır beklesin. Böylece oluk değişimi sırasında hiçbir malzemeyi ikinci kez taşımak zorunda kalmazsın ve çalışma alanın gün boyunca açık kalır. Bu düzen, kiraladığın gün sayısını da doğrudan kısaltır.

Bu iş bir sabahta bitmez. Tek noktadaki bir onarım bir günde kapanır, oysa burada hattın tamamı iner. İlk gün kurulumu yapar ve eski oluğu sökersin; çoğu zaman tam o anda kancaların ya da arkadaki tahtanın da ömrünü doldurduğu ortaya çıkar. Ardından yeni kanca hattını dizmek, oluğu yatırmak, inişi bağlamak ve köşelerle uç kapaklarını bitirmek gelir. Tek bir cephe için iki ile üç gün tut; oluk hattı evin dört yanını dolanıyorsa bunun üstüne rahatça ekleme yaparsın. Sayımı önceden yapmak, sonradan süre uzatmaktan daha rahattır.

Bekleme süreleri malzemede ve havadadır. PVC'de yapıştırma, çinkoda ise lehim işi kuru hava ve zaman ister, üstelik açık bıraktığın bir saçak kenarını yağmurda bekletmek istemezsin. Sökme gününü bu yüzden yağışlı bir dönemin hemen öncesine koyma. Ayrıca bir parça alın tahtası ya da fazladan bir kanca almaya gitmenin sana yarım gün kaybettirebileceğini hesapla, hele cumartesi başlamışsan ve bayi öğleden sonra erken kapanıyorsa. Bu yüzden malzeme listesini sökme gününden önce tamamla ve uç kapaklarını da listeye yaz.

Bedel açısından bu tablo aslında lehine çalışır. İlk yirmi dört saati tam tarifeden ödersin; arkasına eklediğin her günün bedelinden ise yüzde doksan beşi düşülür, yani bir yedek gün toplamı neredeyse hiç değiştirmez. Eski oluğun arkasından ne çıkacağına bağlı bir işte bu, alınabilecek en ucuz güvencedir ve seni ikinci bir sevkiyattan kurtarır. Kısa kiralayıp sonra taşmak ise hem yeni bir randevu hem de ikinci bir kurulum anlamına gelir. Süreyi tahmin ederken rezervasyon kontrol listesini yanına al ve maddeleri sırayla işaretle.

Tahtanın uzunluğu bir duruşta ne kadar ilerleyebileceğini belirler ve bu iki yüz kırk beş santimetredir. Bir oluk hattı genellikle bundan çok daha uzundur, dolayısıyla bütün cephede tutması gereken bir çizgi boyunca bölüm bölüm çalışırsın. Bu yüzden montaja başlamadan önce eğimi kur: yüksek uçtan inişe kadar bir ip ger, her kancanın geleceği yeri işaretle ve çizgiyi bir de aşağıdan kontrol et. Vidalamaya ancak bundan sonra başla, çünkü bir kez delinen alın tahtasına ikinci bir delik açmak istemezsin. Böylece her duruşta yalnızca ulaşabildiğin bölümü işler, çizginin bütününü ise baştan güvence altına almış olursun.

İkinci mesele parçaların yukarı çıkarılmasıdır. Uzun bir profili merdivenle koltuk altında taşımak yerine aşağıdan uzat ya da iple çek; parça kancaların üstüne oturana kadar ikinci kişi aşağıda kalsın. Kuleyi kaydırırken hiçbir şeyi yukarı çıkarma ve o an kullanmadığın bir profili korkuluğa eğik dayamak yerine yere yatır, çünkü orada ilk rüzgârda kayar. Bu iki alışkanlık, oluk değişimi sırasında yaşanan kazaların büyük bölümünü baştan ortadan kaldırır. Ayrıca aşağıda duran kişi, profilin ucunu tutarak parçanın bükülmesini de engellemiş olur.

İnsanların yanıldığı asıl nokta kaydırma sayısıdır. On metrelik bir hatta kuleyi dört ya da beş kez yer değiştirirsin ve her seferinde frenler açılır, dengeleyiciler toplanır, sonra hepsi yeniden kurulur. Bu dakikaları gün planına ekle, çünkü günde dört kaydırma rahatlıkla bir saat eder. İniş de yenilenecekse aynı kiralama içinde tesisat işlerini de aynı duruşlardan hallet; kule zaten oradayken ikinci kez kurulum yapmanın hiçbir anlamı yoktur. Aynı mantık cephedeki küçük onarımlar için de geçerlidir: kule oradayken ne varsa aynı duruşta bitirilir ve süre kısalır.

Mobil iskele sana sayılmış ve eksiksiz bir parça takımı olarak gelir; birleştirme işini sen yaparsın. Steigertaxi kurulum yapmaz ve hiçbir şeyi kurulmuş hâlde teslim etmez, ama kılavuz ve eğitim videosuyla bu iş iki kişiyle rahat ilerler; ikinci kişi bu işte zaten yanındadır. Parçaları nereye indireceğine dikkatle karar ver, çünkü cephenin yanındaki şerit oluk değişimi sırasında malzeme için ayrılmıştır ve orayı kapatmak istemezsin. Şoföre uygun bir nokta göstermek, sonradan bütün takımı yeniden taşımaktan çok daha kolaydır ve ilk saatini kazandırır.

Bir iş gününde saat on beşten önce verilen siparişler bir sonraki iş günü teslim edilir. Oluğun ölçüsünü aldıktan sonra malzemeyi sipariş ettiysen bu tempo tam işine gelir. Randevu alırsan takımı Zeeburgerpad 89, 1019 AD Amsterdam adresinden ücretsiz olarak kendin de alabilirsin. Getirme ve alma tarihlerini kendin seçtiğine göre, kuleyi sökme gününden bir gün önce getirt ve o günü yalnızca kuruluma ayır. Bölgene göre değişen taşıma tutarını taşıma ücretleri listesinde önceden görebilir, bu kalemi malzeme bütçesinin yanına yazabilirsin.

İş bitince kule sökülür ve bütün parçalar şoför için bir araya toplanır. Geri alma gününü mümkünse ilk kuvvetli yağmurdan sonraya koy; böylece yeni oluğun gerçekten aktığını ve hiçbir yerden taşmadığını yukarıdan kontrol edebilirsin. Fazladan bir kanca gerektiği ortaya çıkarsa yeniden rezervasyon yapmak yerine on beş dakikada yukarı çıkar ve işi aynı gün kapatırsın. Parçaları sökerken saymak da bu son günün işidir; eksik bir kelepçe, araç henüz yola çıkmamışken bulunduğunda hiçbir sorun yaratmaz ve depozito zamanında geri gelir.

Buradaki tahtalar EN 1004 uyarınca üçüncü yük sınıfında sayılır; bu da her metrekareye iki yüz kiloya kadar yük binebileceği anlamına gelir. Bir değişimde bu sayı teorik kalmaz: iki kişi, bir vida kutusu, akülü matkap ve bir profil ya da sökülmüş eski bir tekne bir araya gelince ağırlık hızla birikir. Bu ağırlığı tahtaya yay ve sökülen malzemeyi yukarıda biriktirme; sökülen parçayı hemen aşağı ver ve orada bekleyen kişi onu doğrudan kenara koysun. Ağırlığı tek köşede toplamak, toplam sınıra yaklaşmaktan çok daha erken sorun çıkarır.

Alışıldık kurallar burada daha da önemlidir. Biri çıkmadan önce tekerlek frenlerini kilitle, kuleyi ancak üstünde ne insan ne malzeme kaldığında kaydır ve rüzgâr çıktığında işi durdur. Sonuncusu bu işte ayrıca ağır basar: beş metrelik bir profil yelken gibi rüzgâr tutar ve bunu ancak onu elinde tutarken fark edersin. Her yeni duruşta dört dengeleyiciyi tek tek gez ve hepsinin zemine gerçekten baskı yaptığını gör; birinin boşta kalması kurulumun tamamını etkiler. Bu kontrol bir dakika sürer ve her kaydırmadan sonra tekrarlanır.

Geri kalan risk keskin malzemededir. Eski çinkonun kenarları keser, sökülen kancalar paslı vidalarla doludur ve düşen bir profil aşağıya sert iner. Eldivenle çalış, altındaki alanı boş tut ve bir şeyi indirmeden önce yakındakileri uyar. Sökülen parçaları korkuluğa dayama, vidaları da tahtanın üstünde serbest bırakma. Aşağıya bir şey indirirken de acele etme; ipe bağlanan bir parça, elden kayan bir parçadan her zaman daha güvenlidir. Kalan kuralların tamamı yükseklikte güvenli çalışma sayfasında madde madde sıralanmıştır ve ilk kurulumdan önce okunması gerekir.