İç mekân boyama için mobil iskele

İç mekân boyama işinde kiralayacağın model Altrex RS44 oda iskelesidir. Bu model 3 ile 4 metre arasında bir çalışma yüksekliğine kurulur ve yaklaşık yetmiş santimetreden itibaren standart bir iç kapıdan geçecek biçimde tasarlanmıştır, yani bir konuttaki hemen her tavan bu aralığın içinde kalır. Galeri boşluğu gibi çift yükseklikteki bir hacimde başka bir çözüm ararsın, ama sıradan odalarda ölçü tam olarak budur. Merdivenden farkı, iki elinin de boşta kalması ve duruşunu hiç bozmadan bütün bir şeridi bitirebilmendir. Hangi kurulum yüksekliklerinin bulunduğunu oda iskelesi kiralama seçenekleri arasında karşılaştırabilirsin.

Rezervasyondan önce kapıları ölç, üstelik yalnızca oda kapısını değil. Yol sokak kapısından başlar, koridordan geçer, bazen merdiven korkuluğunun etrafından döner ve ancak sonra odaya girer; o güzergâhtaki en dar nokta her şeyi belirler. Dışarı taşan bir kapı kolu, yüksek bir eşik ya da tam açılamayan bir kanat sana on santimetreye mal olur. En uzun boruyu döndüremeyeceğin bir dönüş varsa bunu da hemen not et, çünkü orada kalan bir parça bütün kurulumu durdurur. Ölçüyü bir kez alıp bir kâğıda yazmak, kurulum sabahı koridorda parça çevirmekten her zaman daha ucuza gelir.

Dışarıda kullanılan mobil iskele modelleri bu iş için doğru bir tercih değildir. Dar RS51 yetmiş beş, geniş RS52 ise yüz otuz beş santimetre genişliğinde kurulur ve ikisi de 4,2 metreden 14,2 metre çalışma yüksekliğine kadar çıkar; bir salonda ne bu genişliği ne de bu ağırlığı bir yere koyabilirsin. Bahçe cephesiyle de uğraşacaksan onu ayrıca kiralar, oda iskelesini içeride kurulu bırakırsın. İki modelin kurulum yeri de taşınma biçimi de birbirinden ayrı olduğu için rezervasyonlarını da ayrı tutman işini kolaylaştırır ve iki takımı birbirine karıştırmazsın.

Bu işte en yüksek nokta tavanın kendisi ya da hemen altındaki duvar kenarıdır. Çoğu konutta bu iki metre altmışta, eski bir cumbalı odada üç buçuk metrede kalır. Buradan da 3 ile 4 metrelik bir çalışma yüksekliği çıkar. Kiralarken bildirdiğin o sayı, platformun yerden yüksekliğine kolunun eriştiği iki metre kadar payın eklenmiş hâlidir; geri kalanını kendi boyun tamamlar. Bu yüzden tahtanın kotunu olabildiğince alçak tutar, tavana yakın durmak yerine tavana rahat uzanacak mesafede durursun. Aradaki fark küçük görünür, ama akşama doğru boynunda ve bileğinde kendini iyice hissettirir.

İç mekânda ölçüyü her zaman tekerleklerin basacağı döşemeden tavana kadar al. Bu apaçık görünüyor, ama yükseltilmiş bir döşemenin, kalın bir şap tabakasının ya da kış bahçesine çıkan tek basamağın olduğu evlerde ölçü odadan odaya tutmaz. Odaları tek tek dolaş, en büyük değeri yaz ve kiralamayı ona göre yap; böylece içeride doğaçlama yapmak zorunda kalmazsın ve bir odada eksik kalan kademeyi öbür odadan tamamlamaya çalışmazsın. Hangi kurulumun bu ölçüye denk düştüğünü dört metrelik çalışma yüksekliği sayfasında görebilirsin.

Kademeyi alçak seçtiğini içeride ilk yarım saatte omuzlarından anlarsın. Yarım metre alçakta kalırsan ruloyu kolların gergin hâlde tavana bastırırsın, ıslak kenarı göremezsin ve şeritler kuruduktan sonra çizgi çizgi belli olur. Üstelik oda için fazla uzun bir sapla çalışmak zorunda kalırsın, bu da her dönüşte lambaya ve duvara çarpmak demektir. Bir üst kademeyi seçmek bu yüzden daha akıllıcadır; o zaman tavanın altında dimdik durarak boyar ve şeridi tek nefeste bitirirsin. Aynı tercih, üst korkuluğa basma isteğini de baştan ortadan kaldırır.

İçeride zemini sen seçmezsin, hazır bulursun. Laminat, parke, vinil ya da karo: bir salondaki her yüzey düzdür ama nazlıdır ve bütün yük dört küçük tekerleğe biner. Bu yüzden ayakların altına sert lif levha, ince kontrplak ya da sağlam bir branda ser; kaydırırken bu levhanın üstünden geçme, levhayı da birlikte taşı. Tekerleğin altında kalan bir kum tanesi tek hamlede iki metrelik bir çizik açar, dolayısıyla odaya girmeden önce zemini süpür ve tekerlek yüzeylerinin temiz olduğunu kontrol et. Bu kontrol otuz saniye sürer ve parke cilasından çok daha ucuzdur.

İkinci mesele odadaki eşyadır. Taşınabilen her şeyi odanın ortasına topla, üstünü ört ve çevrede bir metrelik boşluk bırak; oraya yalnızca iskele değil, sen ve bir boya kabı da sığacak. Kaldıramayacağın parçalar yerinde kalır ve naylonla kapatılır. Yarı boşaltılmış bir oda, sürekli ölçü alıp parça çevirdiğin dolu bir odadan çok daha hızlı ilerler ve akşam eşyayı geri koymak da kolaylaşır. Tavandaki avizeyi ya da spotları da unutma: kule onların altına gelmeden önce sökmüş olman gerekir, yoksa kurulumu ikiye bölersin.

Bir de yalnızca iç mekânda karşına çıkan ayrıntılar var. Hol ile oda arasındaki eşiği kurulu bir kuleyle geçmek istemezsin, pencere altındaki radyatör sana yarım metre kaybettirir ve yerinde bırakılan bir halı tekerleklerin altında kırışır. Işığın nereden geldiğine de bak, çünkü şeridin ıslak kenarını görebilmen gerekir; gerekirse köşeye bir abajur koy ve tavan armatürüne güvenme. Perde raylarını ve panjur kutularını önceden ölçersen platformun duvara tam nereye kadar yaklaşabileceğini de baştan bilirsin, böylece iç mekân boyama sırasında kimse pencere önünde manevra yapmak zorunda kalmaz.

Hesabı metrekareyle değil odayla yap. Ortalama bir salon demek, tavanın iki kat boyanması, duvarların da işe dahil olması ve süpürgelikle kasa diplerinin fırçayla kesilmesi demektir. Hazırlık, eşya toplama ve maskelemeyle birlikte bu bir buçuk günü rahatça bulur, üstelik ters giden hiçbir şey olmadan. Hemen ardından holü ve bir yatak odasını da alırsan iki ile üç kiralama gününe çıkarsın ve iskeleye bu günlerin her birinde gerçekten ihtiyacın olur, çünkü kurulumu her odada yeniden yapar ve her odada yeniden kaydırırsın.

Bekleme süresi burada katların arasındadır. Tavandaki su bazlı boyanın ikinci kat gelmeden önce çekmesi ve kuruması gerekir; havalandırması zayıf, kapalı bir odada bu iş kutunun vaat ettiğinden çok daha uzun sürer. Pencereleri arala, odayı ılık tut ve ikinci katı rahat rahat ertesi sabaha bırak. Bir günü zorlayarak kazanırsan sonradan baştan boyayacağın bir tavan elde edersin, yani hiçbir şey kazanmamış olursun. Bu yüzden planını saatlerle değil, sabah ve öğleden sonra gibi yarım günlerle kurmak daha gerçekçidir.

Planlamanı asıl kolaylaştıran şey, bedelin ağırlığının en başta toplanmasıdır. İlk yirmi dört saat tam tarifeden sayılır, ondan sonraki her gün ise yüzde doksan beş indirimli olur. Yani rahat bitirmek için eklediğin bir gün toplamı neredeyse hiç değiştirmez, oysa dar tutulmuş bir rezervasyon sana yarım kalmış bir tavan ve ikinci bir randevu bırakır. Rezervasyonuna bir günlük pay koymayı alışkanlık hâline getir. Neyi ne zaman ayarlaman gerektiğini rezervasyon öncesi kontrol listesinde maddeler hâlinde bulur, iç mekân boyama takvimini de buna göre kurarsın.

Üstünde durduğun platform iki yüz kırk beş santimetre uzunluğundadır ve tavanı bu ölçüye göre parçalara ayırırsın. Dört metreye dört metrelik bir odayı iki ya da üç duruşta bitirirsin; her duruşta tam genişlik boyunca bir şerit çıkarırsın. Şeritleri, kenarı hâlâ ıslakken üst üste bindirerek ilerlet, çünkü kurumuş bir birleşme yeri yandan gelen ışıkta kendini hemen gösterir. İki duruş arasındaki sınırı bu yüzden bir kirişe, bir kartonpiyer hattına ya da tavanın kenarına denk getir. Odayı, rulo çekmeye başlamadan önce kâğıt üstünde böl; iş başladıktan sonra bölmeye kalkma.

Yukarı çıkarken gerekecek her şeyi tek seferde al. Bu sandığından fazladır: kap, sap takılı rulo, köşeler için bir fırça, bez ve bant. Kabı platformun üstüne serbest bırakma; ya sıkıştır ya da korkuluğa asılan bir kova askısına yerleştir, çünkü ahşap bir zeminin üstünde devrilen bir kap sokaktakinden çok daha büyük bir dert açar. Sığmayan her şey aşağıda kalır ve orada seni bekler. Yukarı çıkmadan önce bu listeyi bir kez gözden geçir, yoksa her inişte ıslak kenarını kaybeder ve iz bırakırsın.

Kaydırma işi içeride dışarıdakinden farklı yürür. Önce malzemeni alırsın, sonra tekerleklerin altındaki koruyucu levhayı çekersin, kuleyi bir platform boyu iter ve frene basmadan önce levhayı yeniden altına sürersin. Bu her seferinde iki dakikadır ve bir duruşta mümkün olduğunca çok iş bitirmenin sebebi tam olarak budur. Ortalama bir salonda üç ya da dört kez yer değiştirirsin. Aynı kiralama içinde ev içindeki diğer yüksek işlere de geçersen duruş sayısı buna eklenir ve planın uzar; her yeni oda kendi bölme düzenini ister.

İskele sana sayımı yapılmış, tam takım parça hâlinde gelir. İç mekân işi için bu aslında avantajdır, çünkü parçaları koridordan tek tek geçirir ve ancak odanın içinde birleştirirsin. Şoföre takımı bırakabileceği bir yer göster; bu genelde kaldırım, giriş yolu ya da sokak kapısının hemen içidir. Siparişini bir iş gününde saat on beşten önce verirsen takımın bir sonraki iş günü adresine ulaşır, o yüzden apartman girişini ya da bahçe kapısını önceden açık tut ve taşıma yolunu boşalt.

Parçaların geleceği günü de geri alınacağı günü de sen belirlersin. İlk boya gününden bir gün önce getirtmekte hiçbir sakınca yok: kurulumu kendin yaparsın, kılavuz ile video yanındadır ve içeride bu iş biraz daha uzun sürer, çünkü önce her şeyi doğru odaya taşırsın. Koridora bir karton şerit ser ki borular taşınırken duvarı ve süpürgeliği çizmesin. Böylece ertesi sabaha kurulu bir iskeleyle başlar, günün en verimli ilk saatini boyaya ayırırsın ve kimseyi beklemek zorunda kalmazsın. Bir günlük bu kayma, iç mekân boyama planında en ucuza gelen düzenlemedir.

İşin bittiğinde parçaları biz geri alırız. İskeleyi sen sökersin, parçaları koridordan dışarı taşır ve şoförün dolambaçsız ulaşabileceği biçimde eksiksiz olarak kaldırıma istiflersin. Sökerken saymayı da alışkanlık hâline getir; unutulmuş bir çaprazı araç gelmeden önce fark etmek çok daha kolaydır. Parçaları kuru bir yere koy, çünkü doğrudan araca yüklenecekler. Getirme ve alma işleminin kendi ilinde neye denk geldiğini teslimat ücretleri sayfasından önceden görebilir, bu tutarı da bütçene rahatça ekleyebilirsin. Araç geldiğinde geriye yalnızca parçaların yüklenmesi kalır ve bu birkaç dakika sürer.

Ruloyla üstünde durduğun tahta, EN 1004 normuna göre denenmiş üçüncü yük sınıfına aittir; bu sınıf her metrekare için iki yüz kiloluk bir yüke izin verir. İç mekân boya işinde bu sınıra pek yaklaşmazsın, ama yanına ikinci bir kişi çıkacaksa ve bir de dolu su bazlı boya kovası duracaksa hesabı bir kez yapmakta fayda var. Asıl önemlisi ağırlığı tek tarafta toplamamandır; bütün malzemeni platformun bir köşesine yığmak dengeyi bozar. Kovayı korkuluğun dibine, geri kalanını ortaya koyarsan yük platform boyunca eşit dağılır ve tek bir noktaya yüklenmemiş olursun.

Ev içinde de temel kurallar dışarıdakiyle aynıdır. Çıkmadan önce tekerlek frenlerini kilitle ve şuna dikkat et: parlak bir epoksi zeminde ya da laminatta fren, taş kaplamadaki kadar tutmaz. Kaydırmayı boş platformla, üstünde alet ve insan olmadan yaparsın. İçeride rüzgâr derdin yoktur, ama cereyanla çarpan bir kapı da seni aynı biçimde yerinden sıçratır, o yüzden kapıyı takozla ya da kancayla sabitle. Koruyucu levhayı geri sürdükten sonra frenleri bir kez daha dene, çünkü levha tekerleği yerinden oynatmış olabilir.

Bu işin gerçek riskleri etrafındaki eşyada saklıdır. Sıçrayan su bazlı boya platformu kaygan yapar, düşen bir rulo ahşap zemine ya da dolaba çarpar ve başının üstünde hâlâ bir armatür veya duman dedektörü asılı olabilir. Platformun altını boş tut, çalışırken çocukları ve evcil hayvanları odadan çıkar. Kullanmadığın aleti kenara değil, platformun tam ortasına koy. Kuralların tamamını yüksekte güvenli çalışma kurallarında arka arkaya okuyabilir, ilk kurulumdan önce yarım saatini buna ayırabilirsin. İç mekân boyama için de aynı liste geçerlidir.